Genade

Gods onverdiende goedheid en vergeving, een kernbegrip in het christendom.

Genade, in het Grieks charis, is in het christelijk geloof de liefde en gunst van God die mensen ontvangen zonder dat ze die verdiend hebben. Het is een van de kernwoorden van het Nieuwe Testament. Paulus schrijft: uit genade bent u gered, door het geloof, en dat niet uit uzelf, het is Gods gave.

Genade staat tegenover het idee dat je Gods liefde moet verdienen met goede daden. Dat betekent niet dat daden er niet toe doen, maar dat ze een antwoord zijn op wat je al hebt ontvangen, niet een betaling. De gelijkenis van de verloren zoon laat genade zien: de vader rent zijn zoon tegemoet voordat die zijn schuld heeft kunnen uitspreken.

De Reformatie legde sterk de nadruk op genade alleen, sola gratia. In de katholieke en orthodoxe traditie wordt genade ook verbonden met de sacramenten, zoals de doop en de eucharistie, waarin God zijn genade geeft. Het bekende lied Amazing Grace, geschreven door een voormalige slavenhandelaar, verwoordt hoe genade iemands leven kan omkeren.

Voor dromen is genade een belangrijk tegenwicht. Veel mensen hebben dromen vol schuld, straf of angst: betrapt worden, voor een rechter staan, tekortschieten. In de christelijke traditie kunnen zulke dromen gelezen worden in het licht van genade: er is vergeving die groter is dan schuld. Een droom waarin je onverwacht wordt vrijgesproken, omarmd of verwelkomd, wordt vaak als beeld van genade gelezen.

In de protestantse traditie wordt genade vaak samengevat met de woorden van Paulus: waar de zonde toenam, is de genade nog overvloediger geworden.

Op Dreamkin sluiten christelijke lezingen van angst- en schulddromen daarom vaak af met dit perspectief.