Het jaarwiel

De acht seizoensfeesten die de context van een droom kleuren.

Het jaarwiel is in wicca en veel andere moderne heidense tradities de kringloop van acht seizoensfeesten, de sabbats. Samen volgen ze de loop van de zon en de natuur door het jaar, van geboorte en groei naar oogst, sterven en rust. Het jaarwiel zoals het nu gevierd wordt, kreeg zijn vorm in de twintigste eeuw, maar bouwt voort op oudere Keltische en Germaanse feesten.

Er zijn vier zonnefeesten: Yule bij de winterzonnewende, Ostara bij de lente-equinox, Litha bij de zomerzonnewende en Mabon bij de herfst-equinox. Daartussen liggen vier feesten met Keltische wortels: Imbolc begin februari, Beltane op 1 mei, Lughnasadh begin augustus en Samhain eind oktober. Elk feest heeft een eigen thema, zoals licht dat terugkeert bij Yule, vruchtbaarheid bij Beltane en de doden bij Samhain.

Het jaarwiel wordt vaak ook als innerlijke kringloop gezien. Net als de natuur kent een mensenleven tijden van zaaien, groeien, oogsten en loslaten. Veel beoefenaars gebruiken de sabbats als momenten om stil te staan bij waar ze zelf staan.

Voor droomduiding is het jaarwiel een van de dingen die wicca bijzonder maakt: het moment van het jaar kleurt de lezing van een droom. Een droom over een kind of een zaadje rond Imbolc of Ostara wordt eerder gelezen als nieuw begin; dezelfde droom rond Samhain misschien als iets wat in het donker rust en wacht. Dromen over vuur passen bij Beltane, dromen over oogst bij Lughnasadh en Mabon.

Veel wiccans noteren daarom in hun droomdagboek niet alleen de maanstand, maar ook het dichtstbijzijnde feest. Wicca kent geen centrale leer; wat een feest voor jou betekent, verschilt per traditie en persoon.