Wiccaanse Rede

De leefregel van wicca: doe wat je wilt, zolang het niemand schaadt.

De Wiccaanse Rede is het bekendste ethische principe van wicca. De kern luidt in een veelgebruikte vorm: an it harm none, do what ye will, oftewel: zolang het niemand schaadt, doe wat je wilt. Het woord rede is een oud Engels woord voor raad of advies. Het is dus geen gebod, maar een raadgeving.

De zin werd in 1964 publiekelijk uitgesproken door Doreen Valiente, een van de grondleggers van de moderne wicca, en later uitgebreid tot een langer gedicht met richtlijnen voor de praktijk. Veel beoefenaars zien de Rede niet als een vrijbrief, maar juist als een zware verantwoordelijkheid: je moet goed nadenken over de gevolgen van wat je doet, voor anderen, voor de natuur en voor jezelf. Wie niets schaden kan, schaadt immers ook zichzelf niet.

Veel wiccans verbinden de Rede met de wet van drie: wat je uitzendt, goed of kwaad, komt drievoudig bij je terug. Niet iedereen gelooft in die wet, maar het idee dat daden gevolgen hebben, wordt breed gedeeld. Daarom wordt in wicca veel nadruk gelegd op zorgvuldigheid bij rituelen en magie: niet werken voor of tegen iemand zonder diens toestemming.

Voor dromen speelt de Rede op een indirecte manier mee. Een droom waarin je iemand kwaad doet, of waarin je een keuze maakt die anderen raakt, kan in wicca-lezingen gelezen worden als een vraag over verantwoordelijkheid: wat zou schade doen, en wat niet? Ook dromen over wraak worden in dat licht bekeken, als gevoelens die aandacht verdienen, zonder ernaar te handelen.

Sommige beoefenaars wijzen erop dat de Rede ook niets doen niet goedpraat: wie schade kan voorkomen, heeft daar verantwoordelijkheid voor.

Wicca kent geen centrale leer; hoe de Rede wordt uitgelegd, verschilt per traditie en persoon.