Samhain

Het feest eind oktober waarop de doden worden herdacht en de grens tussen de werelden dun is.

Samhain is de Oudierse naam voor de maand november en voor het feest aan het begin ervan. In het moderne Iers heet november nog altijd Samhain, en in het Schots-Gaelisch Samhainn. De naam wordt vaak uitgelegd als einde van de zomer. Het woord wordt ongeveer uitgesproken als sow-in, niet zoals het geschreven staat.

Voor de oude Ieren was het jaar verdeeld in twee helften, een lichte en een donkere, en Samhain was de scharnier daartussen. Het was een van de vier grote seizoensfeesten, naast Imbolc, Beltane en Lughnasadh. Koningen hielden er volgens de sagen grote bijeenkomsten, zoals op de heuvel van Tara, en veel beslissende gebeurtenissen in de Ierse mythologie spelen zich op deze nacht af.

Toen Ierland gekerstend werd, bleef veel van het feest bestaan. De kerk vierde op 1 november Allerheiligen en op 2 november Allerzielen, en de avond ervoor, All Hallows' Eve, groeide uit tot Halloween. Uitgeholde rapen met een lichtje, verkleden en langs de deuren gaan komen uit die tijd.

In de twintigste eeuw nam de moderne hekserij, wicca, Samhain op als een van de acht sabbats van het jaarwiel. Het is daar de derde en laatste oogst, na Lughnasadh en Mabon, en het moment waarop de doden worden herdacht. Voor veel beoefenaars begint hier het nieuwe jaar.

In droomlezingen binnen wicca geldt de periode rond Samhain als een tijd waarin dromen over overledenen, voorouders en overgangen extra gewicht krijgen. Hoe je die dromen kunt bijhouden en lezen, beschrijft de Dreamkin-gids over Samhain en dromen. Wicca kent geen centrale leer, en de invulling verschilt per traditie en persoon.