Lwa

De geesten van de Haïtiaanse vodou, elk met een eigen karakter, domein en tekens.

De lwa zijn de geesten die in de Haïtiaanse vodou worden gediend. Ze staan tussen Bondye, de verre goede God, en de mensen, en zijn dichtbij het dagelijks leven betrokken: bij liefde, werk, gezondheid, familie en dood. Het woord wordt soms ook als loa geschreven. Beoefenaars spreken van sèvi lwa, het dienen van de lwa, en noemen zichzelf sèvitè, dienaren.

Elke lwa heeft een eigen karakter, domein, kleuren, dagen, ritmes, liederen en vèvè, een getekend symbool. Papa Legba opent de poort tussen de werelden en wordt in elke ceremonie als eerste gegroet. Erzulie Freda staat voor liefde en schoonheid, Erzulie Dantò voor felle moederlijke bescherming, Ogou voor ijzer, werk en strijd, Damballa voor wijsheid en rust, Agwe voor de zee en de Gede voor de grens tussen leven en dood. Veel lwa worden verbonden met katholieke heiligen, zoals Legba met Sint-Petrus en Damballa met Sint-Patrick.

De lwa worden in families of rites ingedeeld. De Rada-lwa, met wortels in het oude Dahomey, gelden als koel en rustig; de Petwo-lwa als heet, fel en snel. De Gede vormen een eigen familie.

Tijdens ceremonies kan een lwa een deelnemer berijden: de persoon wordt dan de chwal, het paard, van de lwa. Maar lwa maken zich volgens beoefenaars ook vaak in dromen bekend, om raad te geven, te waarschuwen of iets te vragen. Wie zo'n droom heeft, bespreekt die bij voorkeur met een houngan of manbo.

De herkomst van het woord lwa is onzeker; vaak worden het Yoruba-woord oluwa, heer, of het Franse lois, wetten, genoemd. Beoefenaars noemen de lwa ook wel mistè, mysteries, of zanj, engelen.

Dreamkin beschrijft hoe beoefenaars dromen lezen, en stelt niet vast dat een droom van een bepaalde lwa komt.