Naga

Slangachtige wezens in het hindoeïsme, bewakers van water en schatten.

Naga's zijn slangachtige wezens die in het hindoeïsme, en ook in het boeddhisme, een belangrijke plaats hebben. Ze worden gezien als bewakers van water, bronnen en schatten, en op het feest Nag Panchami worden zij vereerd met melk en gebeden.

Bekende naga's zijn Shesha of Ananta, de duizendkoppige slang op wie Vishnu rust tussen de scheppingen, Vasuki, die als touw werd gebruikt bij het karnen van de melkoceaan en om de hals van Shiva ligt, en Kaliya, de giftige slang die Krishna volgens de verhalen temde door op zijn koppen te dansen. In het boeddhisme beschermde de nagakoning Mucalinda de Boeddha tegen de regen door zich om hem heen te winden en zijn koppen als een scherm boven hem uit te spreiden.

Naga's staan zo voor zowel gevaar als bescherming, voor water, vruchtbaarheid en verborgen schatten. In veel Indiase dorpen staan stenen met naga-afbeeldingen onder bomen, en vrouwen die om een kind bidden, brengen er offers. Een droom over een slang die beschermt, zich om iets heen windt of bij water leeft, wordt in hindoeïstische lezingen in dat licht gelezen, vaak als zegen of vruchtbaarheid.

In Kerala en andere delen van Zuid-India hebben veel families een sarpa kavu, een klein heilig bosje voor de slangen, dat niet mag worden gekapt. Het laat zien hoe de verering van naga's samenhangt met respect voor de natuur, het water en de aarde.

Door de naga's, en doordat Shiva een slang draagt en Vishnu op de slang Shesha rust, is een slang in een hindoeïstische droom zelden alleen een schrikbeeld. De lezing hangt af van wat de slang deed: een rustige slang wordt vaak gunstig gelezen, een bijtende slang als waarschuwing.