Droomyoga

Een Tibetaans-boeddhistische oefening om de droom te herkennen als droom.

Droomyoga, in het Tibetaans milam, is een beoefening uit het Tibetaanse boeddhisme en de Bön-traditie waarin je leert om tijdens het dromen te weten dat je droomt, en die helderheid te gebruiken voor spirituele groei. Het hoort bij de zes yoga's van Naropa, een verzameling tantrische beoefeningen die in de elfde eeuw vanuit India naar Tibet kwam.

In het Westen is lucide dromen bekend: dromen waarin je beseft dat je droomt. Droomyoga gaat verder. Het doel is niet om de droom naar je hand te zetten voor plezier, maar om te zien dat de droom een schepping van de geest is. Wie dat in een droom herkent, kan dezelfde blik toepassen op het wakende leven: ook daarin nemen we veel voor vast en echt wat vergankelijk en door de geest gekleurd is.

De beoefening begint overdag. Je herinnert jezelf er steeds aan dat wat je meemaakt op een droom lijkt, en je bereidt je voor het slapen voor met een intentie, soms met visualisaties in de keel of het hart. Leraren raden aan eerst goed te leren slapen en dromen te herinneren, bijvoorbeeld met een droomdagboek, voordat je verder gaat.

Droomyoga wordt ook gezien als voorbereiding op de dood. In het Tibetaanse boeddhisme lijkt de droomtoestand op de bardo, de tussentoestand na de dood. Wie in een droom helder kan blijven, zou ook daar helder kunnen blijven.

Wie wil beginnen, kan al veel doen met eenvoudige stappen: rustig slapen, een droomdagboek bijhouden en 's avonds de intentie uitspreken om dromen te herinneren.

Traditioneel wordt droomyoga onder begeleiding van een leraar beoefend. Op Dreamkin beschrijven we de achtergrond; voor de beoefening zelf zoek je een ervaren leraar.