Asase Yaa

De aarde als godin bij de Akan, na Onyame als tweede aangeroepen.

Asase Yaa is de aarde, bij de Akan geëerd als godin. Haar naam verbindt asase, aarde, met Yaa, de naam voor een meisje dat op donderdag is geboren, en in veel Akan-gebieden is donderdag haar dag: het land rust en wordt niet bewerkt. Bij de Fante heet ze Asase Efua, en haar dag is vrijdag. Bij een plengoffer wordt ze als tweede aangeroepen, direct na Onyame, en de drank wordt uitgegoten op de grond die zij is.

Asase Yaa wordt niet in heiligdommen met priesters gediend, zoals de abosom. Ze is overal aanwezig waar mensen wonen, boeren en begraven. Ze geeft de oogst, en ze ontvangt de doden. Een graf wordt in haar gedolven, en een belangrijke eed kan worden gezworen op de aarde zelf. Omdat zij de doden draagt, is ze nauw verbonden met de voorouders, de nsamanfo.

De traditie benadert haar met dankbaarheid en met zorg: wie haar taboes breekt, of onzorgvuldig bloed op het land vergiet, moet het met haar weer goedmaken.

In dromen is de aarde in een Akan-lezing een zwaar beeld. Dromen over akkers, graven in de grond, planten of oogsten, of een open graf worden met haar in gedachten gelezen. Een droom over vruchtbare grond wordt vaak gevoeld als een goed teken voor familie en werk; een droom over een graf graven wordt niet gelezen als voorspelling van de dood, maar als iets wat afgerond, betreurd of rechtgezet moet worden. Zoals altijd beschrijft Dreamkin deze lezingen zonder te voorspellen, en een oudere in de familie is de persoon om te vragen naar een droom die zwaar weegt.